oil trading

Szkoła

Wałdowo - Szkoła

Wykaz podręczników na rok szkolny 2010/2011 do pobrania w zakładce pliki.

31 maja 2010r. upłynął w Zespole Szkół w Wałdowie  jako Święto Patronki naszej szkoły Królowej Jadwigi, Dzień bez przemocy i Dzień bez papierosa. Liczne atrakcje były w stanie zadowolić najbardziej wybrednych uczniów. Najpierw odbył się apel poświęcony naszej patronce. Wystąpili  w nim uczniowie gimnazjum , którzy pod czujnym okiem pani Krzysztofy Styburskiej przygotowali humorystyczne przedstawienie o czasach patronki. Prawdziwy entuzjazm nastąpił podczas pokazu mody. To było istne szaleństwo, maluchy prezentowały modę letnią, starsi średniowieczną , a gimnazjaliści modę przyszłości. Tego nie da się opisać, trzeba byłoby to zobaczyć. Świetna muzyka, fantastyczne przebrania…słowem szał. Po pokazie maluchy rozkoszowały się kiełbaskami  z grilla smażonymi przez rodziców i przysmakami kuchni staropolskiej , które przygotowali uczniowie klasy III gimnazjum pod opieką pani Zofii Gulki.  W tym samym czasie starsi uczniowie wzięli udział  w konkursie wiedzy o Królowej Jadwidze. Potyczki zostały przygotowane i przeprowadzone przez panów Łukasza Jakubowskiego i Wojciecha Łopata. Potem zmęczeni konkursem uczniowie udali się na posiłek, a młodszych grupa teatralna pod czujnym okiem pani Małgorzaty Jurak zaprosiła na bajkę „ Zamieszanie w krainie bajek”. Maluchów zachwyciły fantastyczne przebrania aktorów, szczególnie czarownicy ( w tej roli Marta Baczyńska). Swoje pięć minut miała również klasa V , która wspólnie z wychowawczynią panią Joanną Jesse w ciekawym przedstawieniu, uświadomiła uczniom szkodliwość palenia papierosów. Później każdy znalazł coś dla siebie. Chętni uczestniczyli w rozgrywkach sportowych, inni malowali twarze, uczniowie zerówki malowali kredą przed szkołą, starsi wykonywali collage, zdolniejsi malowali na szkle.

Z pewnością ten dzień należał do udanych. Należy wspomnieć , że koordynatorami tej imprezy były panie : Bożena Reinke i Małgorzata Jurak, które pozyskały dofinansowanie na zorganizowanie tego dnia z Opieki Społecznej w Sępólnie Kraj

Opracowała Małgorzata Jurak

Projekt

17 maj 2010

2

13 kwietnia br. odbyła się w naszej szkole niecodzienna uroczystość. Obchodziliśmy 70. rocznicę Zbrodni Katyńskiej. W tym uroczystym wydarzeniu wzięli udział zaproszeni goście: rodzina Państwa Niemczyków( krewni porucznika Franciszka Przytarskiego),wiceburmistrz p. Zieńko, proboszcz parafii Wałdowo, przedstawiciele Rady Rodziców, pracownicy i młodzież naszej szkoły.

Uroczysty apel rozpoczął się o godz.11.00 odśpiewaniem hymnu państwowego. Następnie wspomnieliśmy ofiary sobotniej katastrofy pod Smoleńskiem. Wyczytane zostały nazwiska 96 ofiar katastrofy, a następnie uczciliśmy Ich pamięć dwiema minutami ciszy.

Po tej wzruszającej chwili pani Dyrektor Halina Kozłowska powitała gości i przypomniała o celu tej uroczystości. Następnie wysłuchaliśmy wierszy i pieśni na temat wydarzeń w Katyniu. Poznaliśmy też sylwetkę porucznika Franciszka Przytarskiego zamordowanego w Katyniu w 1940 roku. Apel zakończył się odśpiewaniem pieśni „ Boże coś Polskę”.

Druga część uroczystości odbyła się na placu przed szkołą. Pani dyrektor w asyście zaproszonych gości posadziła Dąb Pamięci poświęcony bohaterowi tej uroczystości, porucznikowi Przytarskiemu. Sadzenie Dębów Pamięci to akcja przeprowadzana w ramach programu „ Katyń…ocalić od zapomnienia”, realizowanego przez Stowarzyszenie Parafiada. W czasie sadzenia dębu pod drzewkiem umieszczono butelkę z umieszczoną w niej informacją o dacie, celu tej ceremonii oraz kto brał w niej udział. Na sali gimnastycznej pan Łukasz Jakubowski zorganizował wspólnie z młodzieżą wystawę poświęconą Katyniowi i tragedii Polaków. Zobaczyć można było pamiątki, rekwizyty, plansze z informacjami na temat porucznika Franciszka Przytarskiego oraz okoliczności w jakich zginął.

Uroczystość miała podniosły charakter. Wzbogaciła naszą wiedzę na temat Katynia i tragicznych wydarzeń jakie miały tam miejsce.

Opracowała M. Jurak

25 marca br. odbył się w naszej szkole kiermasz wielkanocny. Inicjatorem tego wydarzenia była grupa wolontariuszy z klasy szóstej. Powstały piękne stroiki, pisanki, ozdobne gałązki i inne wspaniałe dekoracje. Kiermasz cieszył się wielkim zainteresowaniem, i to najbardziej nas ucieszyło, ponieważ za zgromadzone pieniądze zakupiliśmy koszyk słodyczy dla dzieci z Domu Pomocy Społecznej z Kamienia Kraj. Napewno będzie to dla nich miły “zajączek”.

Opracowała M. Jurak

Uczniowie klas I-III uczestniczyli 13.03.2010r. w gminnych zawodach o pluszowego misia. Uczniowie klasy I i II wykazali się niezwykłą sprawnością i zajęli pierwsze miejsce tym samym zdobywając największe pluszowe misie.

W dniu 10.04.2010r. te same drużyny będą rywalizowały już na szczeblu powiatowym o tytuł mistrza. Trzymajcie kciuki.

Wyniki konkursu fotograficznego na najciekawsze zdjęcie z ferii:

I miejsce – Angelika Wenda

1 miejsce

II miejsce – Sylwia Chabowska

2 miejsce

III miejsce –Patrycja Wenda

3 miejsce

Po agresji ZSRR na Polskę, mającej miejsce 17 września 1939 roku, tysiące Polaków znalazło się nagle w zupełnie nowej rzeczywistości. Z dnia na dzień wraz z postępującą Armią Czerwoną kurczyła się polska władza na Wschodzie. Agresor zajmował coraz to nowe obszary, na których wprowadzał swoje prawa i zwyczaje. Natychmiast przystępował do likwidacji osób będących w jego mniemaniu wrogami. Szczególną alergią reagowali ciemiężcy na przedstawicieli i obrońców polskiej władzy, a więc policjantów, urzędników i żołnierzy. W ten sposób, dla zapewnienia sobie panowania na Kresach Wschodnich aresztowano ponad 200 tysięcy ludzi. Większość wróciła później do domów, ale przeszło 21 tysięcy spośród nich (w tym około 7,5 tysiąca cywilów) przewieziono do kilku obozów na terenie dzisiejszych: Rosji (Kozielsk, Miednoje, Ostaszków) i Ukrainy (Charków, Starobielsk), i na wiosnę 1940 roku zamordowano. Dziś wiadomo, że Sowieci porządkowali obsadę obozów według pewnego klucza: w Starobielsku przebywali oficerowie wzięci do niewoli w Małopolsce Wschodniej, w Kozielsku kadra wojskowa z pozostałych terenów okupacji radzieckiej, w Ostaszkowie policja, żandarmeria, straż więzienna i graniczna, wywiad i kontrwywiad, oraz kadra wymiaru sprawiedliwości. Najmniej wiemy niestety o dalszych dziejach cywilów. Stosunkowo najlepiej poznane są z kolei losy polskich oficerów przetrzymywanych w Kozielsku i Starobielsku. O odkryciu ich masowych grobów w Katyniu poinformowali Niemcy 13 kwietnia 1943 roku. Zanim do tego doszło polski rząd podejmował wielokrotnie próby odkrycia prawdy o oficerach. Po wykonaniu objętych tajemnicą państwową masowych zabójstw, rodziny zamordowanych napotkały ścianę milczenia – przestała nadchodzić korespondencja, wysyłana do jeńców wracała, próby uzyskania informacji o losach i miejscu pobytu oficerów były pozostawiane bez odpowiedzi. Jednocześnie zaczęły krążyć słuchy i pogłoski, częściowo związane z faktami – m.in. o zesłaniu przetrzymywanych do obozów na północy Rosji, na Ziemię Franciszka Józefa i Nową Ziemię i ich późniejszym potopieniu w Morzu Białym lub Oceanie Arktycznym. Oficerowie jakby zapadli się pod ziemię. Mimo to 13 kwietnia świat był zdumiony- dla sprawdzenia hitlerowskich rewelacji powołano specjalną międzynarodową komisję,mającą na miejscu zweryfikować niemieckie doniesienia. Szybko okazało się, że Niemcy nie kłamali. Katyń był jedną wielką mogiłą, mieszczącą niewiadomą jeszcze wtedy liczbę ofiar rekrutujących się z jeńców zatrzymanych przez Sowietów we wrześniu 1939 roku. Z grobów ponurym ciągiem, raz za razem, codziennie wydobywano zwłoki bestialsko zamordowanych polskich oficerów. Leżeli obok siebie generałowie, pułkownicy, porucznicy. Byli przedwojenni lekarze, prawnicy, urzędnicy, nauczyciele. Niemal każdy zginął od oddawanego z bliskiej odległości strzału w tył głowy. Wielu udało się zidentyfikować od razu na podstawie znalezionychprzy zwłokach dokumentów. Do czerwca 1943 roku wydobyto ponad 4100 ciał. Wśród nich były szczątki pochodzącego z Małej Cerkwicy Franciszka Przytarskiego, 27- letniego podoficera Wojska Polskiego, do wybuchu wojny studenta Uniwersytetu w Poznaniu. Szybko stało się jasne, że za zbrodnią stoją Rosjanie. Wskazywały na to okoliczności i czas mordu. Rozkaz unicestwienia polskich jeńców wydał sam Józef Stalin. Na nic zdały się zapewnienia władz radzieckich, że to Niemcy odpowiadają za egzekucje Polaków. Ujawnienie zbrodni skomplikowało stosunki polskoradzieckie. Do dzisiaj Katyń jest kością niezgody pomiędzy Polską a Rosją, stanowiąc pole nieustannych politycznych przepychanek. Ciągle nieznane są losy wielu jeńców, których nazwiska nie figurują na oficjalnych listach ofiar. Nikt nie łudzi się, że przeżyli. Ich rodziny chciałyby po ludzku wiedzieć, gdzie zapalić znicz. I tyle.

Czy polscy jeńcy musieli zginąć? Dokumenty wprost nie tłumaczą motywów, którymi kierowali się Rosjanie podczas podejmowania decyzji o przyszłości Polaków. Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności można przyjąć, że powodem pojawienia się myśli o mordzie była opinia, jaką po kilku miesiącach niewoli wyrobiono sobie na temat jeńców. Okazało się, że niezależnie od tego, czy ludzie ci nosili mundury wojskowe, czy policyjne, myśleli tylko o jednym – o walce mającej przynieść wolne państwo polskie. Uznano, że takie nastawienie jest niezwykle groźne- Związek Sowiecki nie po to wraz z Niemcami likwidował państwo polskie, by teraz tolerować ludzi, których jedyną myślą była nadzieja odrodzenia Polski Niepodległej. Tysiące patriotów, elita narodu- musiała zniknąć.

W tym roku mija już 70 lat od zbrodni. Dzień Pamięci Ofiar Katynia obchodzony jest corocznie 13 kwietnia. W związku z powyższym społeczność Zespołu Szkół w Wałdowie chciałaby tego szczególnego dnia oddać hołd zamordowanym. Wystawa, specjalne tematyczne lekcje historii, czy uroczysty apel to tylko niektóre z imprez, które w kwietniu mają przypomnieć nam o ofiarach Katynia. O ich przebiegu będziemy informować na bieżąco.

Opracował Ł. Jakubowski

W projekcie wzięli udział uczniowie klasy pierwszej. Celem projektu było zapoznanie uczniów z zagadnieniami związanymi z nauką w czasach, w których do szkoły chodzili ich rodzice. Uczniowie przygotowali wystawy, z których dowiedzieliśmy  się jak przebiegaly lekcje, jak wyglądały klasy, jakie były podręczniki i w co bawili się ich rodzice chodząc do szkoły podstawowej.

Prezentacja odbyła się 15 stycznia 2010 roku podczs Festiwalu Nauki. Niestety nie mógł byc to festiwal połączony z pozostałymi grupami realizującymi projekt w “Szkole myślenia”, gdyż inne grupy planują festiwal pod koniec roku szkolnego, a nasze zgromadzone przedmioty nie mogły byc zbyt długo przechowywane w szkole z uwagi na bezcennośc niektórych dostarczonych eksponatów. Prezentacja przygotowana była w sali nr 3 w Zespole Szkół im. Królowej Jadwigi w Wałdowie w ostatni dzień nauki szkolnej przed feriami.

Uczniowie przygotowali wystawę tematyczną z podziałem na pewne częsci:

  • jedna częśc dotyczyła podręczników,cwiczeń, zeszytów
  • druga częśc to świadectwa szkolne i świadectwa z religii
  • trzecia częśc to prace plastyczne i techniczne wykonane przez rodziców i dziadków, kiedy byli w młodszym wieku szkolnym
  • czwarta częśc to fotografie
  • piąta częśc to naturalne okazy, przedmioty, których używano w szkole dawniej.

Opracowała B. Kurzyńska

Uczniowie naszej szkoły wzięli udział w konkursie plastycznym „Słońce na drodze”. Konkurs ten miał na celu szerzenie wiedzy o przepisach drogowych oraz popularyzację problemu zagrożeń drogowych i sposobu ich unikania. W konkursie brali udział wszyscy uczniowie klas 1-3. Na lekcjach wychowania plastycznego lub zajęciach pozalekcyjnych uczniowie wykonywali pracę zbiorową związaną z bezpieczeństwem na drodze. W nagrodę każde dziecko otrzymało kamizelkę odblaskową.

Opracowała B. Kurzyńska

Get the Flash Player to see the slideshow.

Kategorie Wiadomości

Losowe Zdjęcia

                               SONY DSC                                waldowo_g1_049.jpg waldowo_g1_139.jpg szkola-waldowo-a48.jpg waldowo_g1_004.jpg