3,1415826535… co to za liczba, która nie ma końca? To tajemnicza liczba Pi, której święto obchodziliśmy 14 marca.

Uczniowie II klasy gimnazjum postanowili uczcić  Światowy Dzień Liczby Pi. Z tej okazji przygotowali dla swoich kolegów występy . Zaprezentowali film przedstawiający historię liczby Pi. Recytowali wiersze i wierszyki oraz śpiewali piosenki.

Wisława Szymborska „Liczba Pi”

Podziwu godna liczba Pi
trzy koma jeden cztery jeden.
Wszystkie jej dalsze cyfry też są początkowe,
pięć dziewięć dwa ponieważ nigdy się nie kończy.
Nie pozwala się objąć sześć pięć trzy pięć spojrzeniem
osiem dziewięć obliczeniem
siedem dziewięć wyobraźnią,
a nawet trzy dwa trzy osiem żartem, czyli porównaniem
cztery sześć do czegokolwiek
dwa sześć cztery trzy na świecie.
Najdłuższy ziemski wąż po kilkunastu metrach się urywa
podobnie, choć trochę później, czynią węże bajeczne.
Korowód cyfr składających się na liczbę Pi
nie zatrzymuje się na brzegu kartki,
potrafi ciągnąc się po stole, przez powietrze,
przez mur, liść, gniazdo ptasie, chmury, prosto w niebo,
przez całą nieba wzdętość i bezdenność.
O, jak krótki, wprost mysi, jest warkocz komety!
Jak wątły promień gwiazdy, że zakrzywia się w lada przestrzeni!
A tu dwa trzy piętnaście trzysta dziewiętnaście
mój numer telefonu twój numer koszuli
rok tysiąc dziewięćset siedemdziesiąty trzeci szóste piętro
ilość mieszkańców sześćdziesiąt pięć groszy
obwód w biodrach dwa palce szarada i szyfr,
w którym słowiczku mój a leć, a piej
oraz uprasza się zachować spokój,
a także ziemia i niebo przeminą,
ale nie liczba Pi, co to to nie,
ona wciąż swoje niezłe jeszcze pięć,
nie byle jakie osiem,
nieostatnie siedem,
przynaglając, ach, przynaglając gnuśną wieczność
do trwania.

Wspomnieli również o znanym fizyku Albercie Einsteinie, który urodził się 14 marca 1879 roku. Twórcy ogólnej i szczególnej teorii względności, współtwórcy korpuskularno-falowej teorii światła, laureacie Nagrody Nobla, który wniósł również swój wkład do rozwoju filozofii nauki.    Oto kilka cytatów Alberta Einsteina.

„Jeżeli zabałaganione biurko jest znakiem zabałaganionego umysłu, znakiem czego jest puste biurko”

Jeśli a oznacza szczęście, to a=x+y+z, gdzie x to praca ,  y to rozrywki, z to umiejętność trzymania języka za zębami”

„Znane są tysiące sposobów zabijania czasu, ale nikt nie wie, jak go wskrzesić”.

Opracowała Agnieszka Milachowska

Po agresji ZSRR na Polskę, mającej miejsce 17 września 1939 roku, tysiące Polaków znalazło się nagle w zupełnie nowej rzeczywistości. Z dnia na dzień wraz z postępującą Armią Czerwoną kurczyła się polska władza na Wschodzie. Agresor zajmował coraz to nowe obszary, na których wprowadzał swoje prawa i zwyczaje. Natychmiast przystępował do likwidacji osób będących w jego mniemaniu wrogami. Szczególną alergią reagowali ciemiężcy na przedstawicieli i obrońców polskiej władzy, a więc policjantów, urzędników i żołnierzy. W ten sposób, dla zapewnienia sobie panowania na Kresach Wschodnich aresztowano ponad 200 tysięcy ludzi. Większość wróciła później do domów, ale przeszło 21 tysięcy spośród nich (w tym około 7,5 tysiąca cywilów) przewieziono do kilku obozów na terenie dzisiejszych: Rosji (Kozielsk, Miednoje, Ostaszków) i Ukrainy (Charków, Starobielsk), i na wiosnę 1940 roku zamordowano. Dziś wiadomo, że Sowieci porządkowali obsadę obozów według pewnego klucza: w Starobielsku przebywali oficerowie wzięci do niewoli w Małopolsce Wschodniej, w Kozielsku kadra wojskowa z pozostałych terenów okupacji radzieckiej, w Ostaszkowie policja, żandarmeria, straż więzienna i graniczna, wywiad i kontrwywiad, oraz kadra wymiaru sprawiedliwości. Najmniej wiemy niestety o dalszych dziejach cywilów. Stosunkowo najlepiej poznane są z kolei losy polskich oficerów przetrzymywanych w Kozielsku i Starobielsku. O odkryciu ich masowych grobów w Katyniu poinformowali Niemcy 13 kwietnia 1943 roku. Zanim do tego doszło polski rząd podejmował wielokrotnie próby odkrycia prawdy o oficerach. Po wykonaniu objętych tajemnicą państwową masowych zabójstw, rodziny zamordowanych napotkały ścianę milczenia – przestała nadchodzić korespondencja, wysyłana do jeńców wracała, próby uzyskania informacji o losach i miejscu pobytu oficerów były pozostawiane bez odpowiedzi. Jednocześnie zaczęły krążyć słuchy i pogłoski, częściowo związane z faktami – m.in. o zesłaniu przetrzymywanych do obozów na północy Rosji, na Ziemię Franciszka Józefa i Nową Ziemię i ich późniejszym potopieniu w Morzu Białym lub Oceanie Arktycznym. Oficerowie jakby zapadli się pod ziemię. Mimo to 13 kwietnia świat był zdumiony- dla sprawdzenia hitlerowskich rewelacji powołano specjalną międzynarodową komisję,mającą na miejscu zweryfikować niemieckie doniesienia. Szybko okazało się, że Niemcy nie kłamali. Katyń był jedną wielką mogiłą, mieszczącą niewiadomą jeszcze wtedy liczbę ofiar rekrutujących się z jeńców zatrzymanych przez Sowietów we wrześniu 1939 roku. Z grobów ponurym ciągiem, raz za razem, codziennie wydobywano zwłoki bestialsko zamordowanych polskich oficerów. Leżeli obok siebie generałowie, pułkownicy, porucznicy. Byli przedwojenni lekarze, prawnicy, urzędnicy, nauczyciele. Niemal każdy zginął od oddawanego z bliskiej odległości strzału w tył głowy. Wielu udało się zidentyfikować od razu na podstawie znalezionychprzy zwłokach dokumentów. Do czerwca 1943 roku wydobyto ponad 4100 ciał. Wśród nich były szczątki pochodzącego z Małej Cerkwicy Franciszka Przytarskiego, 27- letniego podoficera Wojska Polskiego, do wybuchu wojny studenta Uniwersytetu w Poznaniu. Szybko stało się jasne, że za zbrodnią stoją Rosjanie. Wskazywały na to okoliczności i czas mordu. Rozkaz unicestwienia polskich jeńców wydał sam Józef Stalin. Na nic zdały się zapewnienia władz radzieckich, że to Niemcy odpowiadają za egzekucje Polaków. Ujawnienie zbrodni skomplikowało stosunki polskoradzieckie. Do dzisiaj Katyń jest kością niezgody pomiędzy Polską a Rosją, stanowiąc pole nieustannych politycznych przepychanek. Ciągle nieznane są losy wielu jeńców, których nazwiska nie figurują na oficjalnych listach ofiar. Nikt nie łudzi się, że przeżyli. Ich rodziny chciałyby po ludzku wiedzieć, gdzie zapalić znicz. I tyle.

Czy polscy jeńcy musieli zginąć? Dokumenty wprost nie tłumaczą motywów, którymi kierowali się Rosjanie podczas podejmowania decyzji o przyszłości Polaków. Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności można przyjąć, że powodem pojawienia się myśli o mordzie była opinia, jaką po kilku miesiącach niewoli wyrobiono sobie na temat jeńców. Okazało się, że niezależnie od tego, czy ludzie ci nosili mundury wojskowe, czy policyjne, myśleli tylko o jednym – o walce mającej przynieść wolne państwo polskie. Uznano, że takie nastawienie jest niezwykle groźne- Związek Sowiecki nie po to wraz z Niemcami likwidował państwo polskie, by teraz tolerować ludzi, których jedyną myślą była nadzieja odrodzenia Polski Niepodległej. Tysiące patriotów, elita narodu- musiała zniknąć.

W tym roku mija już 70 lat od zbrodni. Dzień Pamięci Ofiar Katynia obchodzony jest corocznie 13 kwietnia. W związku z powyższym społeczność Zespołu Szkół w Wałdowie chciałaby tego szczególnego dnia oddać hołd zamordowanym. Wystawa, specjalne tematyczne lekcje historii, czy uroczysty apel to tylko niektóre z imprez, które w kwietniu mają przypomnieć nam o ofiarach Katynia. O ich przebiegu będziemy informować na bieżąco.

Opracował Ł. Jakubowski

Pamiętając o tej zasadzie w sobotę 7 stycznia 2010 roku w sali gimnastycznej naszej szkoły odbyła się zabawa karnawałowa. Jako pierwsze bawiły się młodsze klasy 0-IV. Były konkursy i zabawy oraz wspaniałe tańce.

Starsza grupa rozpoczęła zabaw o godz. 16.00. Wszystkim podobały się konkursy z nagrodami, ze stołu znikały pyszne placki.

Niestety, wspaniałą imprezę przerwała kapryśna aura. Nadeszła śnieżyca i zasypywała drogi w zastraszającym tępie. Zabawa została przerwana i rodzice szybko odbierali swoje pociechy z imprezy. Pomimo wszystko zabawa należała do udanych.

Opracowała M. Jurak

Święta Bożego Narodzenia to szczególny czas w naszym życiu. Staramy się przeżyc go jak najpiękniej.

22 grudnia w naszej szkole odbył się uroczysty apel bożonarodzeniowy. Grupa teatralna pod kierunkiem p. M. Jurak wystawiła jasełka. Tym razem Maryję, Józefa oraz małego Jezuska odwiedziły postacie z bajek: Pinokio, Jaś i Małgosia, Czerwony Kapturek, Dziewczynka z zapałkami, Calineczka. Każda z nich obdarowała Dziecię czymś szczególnym, od serca. Piękne kolędy zaśpiewał szkolny zespół wokalny „Płomienie” przygotowany przez p. S. Gugułę.

Świąteczny nastrój udzielił się wszystkim. Później odbyły się klasowe wigilie, na których składano sobie życzenia wszystkiego najlepszego.

Opracowała M. Jurak

Dzień Edukacji Narodowej obchodzony jest 14 października w rocznicę powstania Komisji Edukacji Narodowej (KEN), utworzonej z inicjatywy króla Stanisława Augusta Poniatowskiego na mocy uchwały Sejmu Rozbiorowego z dnia 14 października 1773 roku.

W Zespole Szkół w Wałdowie uroczystości związane z Dniem Edukacji Narodowej obchodzone były 15 października 2009r.

W czwartek odbył się uroczysty apel, w którym uczestniczyli wszyscy pracownicy szkoły, nauczyciele-emeryci i uczniowie. Apel odbył się w udekorowanej przez dziewczęta z klasy III gimnazjum sali gimnastycznej naszej szkoły. Uczniowie klasy I i II gimnazjum pod kierunkiem nauczycielki j. polskiego pani mgr Krzysztofy Styburskiej deklamowali najpiękniejsze wiersze poetów polskich oraz przedstawiali scenki z życia uczniów w różnych epokach. Po pięknej recytacji nadszedł czas na piosenki przygotowane przez nauczyciela muzyki pana mgr Stanisława Gugułę. Na scenie zaśpiewała uczennica klasy II gimnazjum oraz zespół muzyczny „Płomienie”. Kolejnym punktem programu był taniec. Szkolny zespół cheerleaderek „Crazy girls” zatańczył razem z „B-boy”, duetem chłopców tańczących break dance.

Po części artystycznej Pani Dyrektor mgr Halina Kozłowska wręczyła wyróżnionym nauczycielom nagrody za szczególne osiągnięcia i wkład w nauczanie. Następnie głos zabrali przedstawiciele Rady Rodziców, którzy wszystkim nauczycielom wręczyli kwiaty.

Naszym nauczycielom i pracownikom szkoły raz jeszcze życzymy: wszystkiego najlepszego!

(zdjęcia z uroczystości – patrz galeria)

„…Nauczyli mnie mnóstwa mądrości,

Logarytmów, wzorów i formułek,

Z kwadracików, trójkącików i kółek

Nauczyli mnie – nieskończoności.

Rozprawiali o cudach przyrody,

Poznawałem różne tajemnice:

W jednym szkiełku – życie w kropli wody,

W drugim zaś – kanały na księżycu. (….)”

(J. Tuwim)

Wakacje skończyły się i pora wrócić do szkolnej rzeczywistości…

Najpierw o godz. 9:00  zgromadziliśmy się w kościele parafialnym na mszy świętej. odprawionej w intencji uczniów, nauczycieli, rodziców i pracowników szkoły.  Następnie udaliśmy się do szkoły, gdzie pani Dyrektor mgr Halina Kozłowska powitała wszystkich zebranych: panią Wizytator, pana Radnego, nauczycieli i uczniów. Szczególnie serdecznie przyjęła tych najmłodszych, którzy wraz z rodzicami po raz pierwszy przekroczyli progi naszej szkoły. W tym roku swoją obecnością  zaszczyciła nas Pani Wizytator Daniela Krzyżelewska, która w serdecznych słowach wyrażała się o pracy naszych nauczycieli i gratulowała bardzo wysokich wyników   uzyskanych podczas egzaminów gimnazjalnych.

Po raz kolejny głos zabrała pani Dyrektor i przedstawiła nowych nauczycieli – nauczyciela historii i nauczycielkę jęz. angielskiego.

Potem nauczyciel historii pan Łukasz Jakubowski opowiedział o wydarzeniach z        1 września 1939r. W ciszy i skupieniu uczciliśmy 70 rocznicę wybuchu II wojny światowej.

Pani Dyrektor przedstawiła plan pracy szkoły na nowy rok szkolny oraz zaprosiła dzieci i młodzież na spotkanie z wychowawcami klas.

Na koniec zadźwięczał dzwonek – znak dla nas uczniów, że już na dobre rozpoczął się rok szkolny 2009/2010.

Letnie wakacje pozwoliły uczniom „naładować akumulatory”, zaopatrzyć się w siłę        i energię na kolejne miesiące wytężonej pracy. Czekają nas klasówki, codzienne odpytywania, sprawdzian po klasie szóstej i egzamin gimnazjalny.  Trzeba się spieszyć, bo już za dziesięć miesięcy wakacje, znów będą wakacje…

Obserwowała i zanotowała Ania Guguła

(zdjęcia z uroczystości- patrz galeria)

Uroczyste rozpoczęcie roku szkolnego 2009/2010 rozpoczniemy 1 września Mszą Św. o godzinie 9.00 w Kościele  Św. Mateusza Apostoła w Wałdowie. Następnie udamy się do szkoły gdzie o godzinie 10.15 w sali gimnastycznej odbędzie się dalsza częśc uroczystości.